“Emily in Paris” boyunca Collins’in gardırobunda Hepburn’e yapılan küçük referanslar daima dikkat çekiyordu. Siyah balo elbiseleri, şık fularlar, büyük şapkalar… Lakin yeni proje bu görsel selamların ötesine geçiyor. Collins artık tarz ilhamını değil, tarz tarihinin en güçlü figürlerinden birini oynayacak.
Proje, Sam Wasson’ın çok satan kitabı “Fifth Avenue, 5 A.M.: Audrey Hepburn, Breakfast at Tiffany’s and the Dawn of the Çağdaş Woman”dan uyarlanıyor. Öykü, Holly Golightly karakterinden çok, sinemanın üretim sürecine odaklanıyor.
Truman Capote’nin rol için Marilyn Monroe’yu istemesi, stüdyo ile yaşanan fikir ayrılıkları ve set ardındaki tansiyonların sinemada yer alması bekleniyor. Capote, kostüm dizayncısı Edith Head ve direktör Blake Edwards da karakter olarak izleyici karşısına çıkacak. Senaryoyu “Dickinson”ın yaratıcısı Alena Smith kaleme alıyor. Collins ise projede hem başrol hem de üretimci olarak yer alıyor.
“Breakfast at Tiffany’s” birden fazla vakit tek bir görünümle hatırlanıyor: Tiffany & Co. vitrini önünde siyah Givenchy elbisesiyle duran Holly Golightly. Lakin sinemanın tarz tesiri bundan ibaret değil. Hubert de Givenchy’nin dizaynları, 1960’ların başında sade ve net bir kentli bayan silueti sundu. İnce kesitler, güçlü aksesuarlar ve dikkatle birleştirilmiş görünümler karakterin kimliğini şekillendirdi. Moda bu sinemada yalnızca estetik bir tercih değil, anlatının bir kesimiydi.
Audrey Hepburn’ü canlandırmak, sadece fizikî benzerlik sıkıntısı değil. Collins için bu rol, daha ölçülü ve içe dönük bir performans alanı manasına geliyor.
