Sosyal hayatında istikrarlı ve disiplin konusunda zorlanan biri olarak her ay yaptığım izleme listeleri bana büyük bir motivasyon yaratıyor. “Söz uçar, yazı kalır” mantığıyla buraya yazdığım tüm sinemaları izleme, izlemesem bile bunun açıklamasını yapma sorumluluğu hissediyorum.
Bu noktada izleme listesini mart ortasına bırakmam bir yoğunluktan ötürü değil, Oscar’ları atlatmak istememden kaynaklı. Öncelikle şubat ayında kendimi sinemalara adadığımı, Şubat Ayı İzleme Listesi’nin tamamını bitirdiğimi, bunun üzerine yaklaşık beş sinema daha izlediğimi gururlanarak -bence buna hakkım var- söylemek isterim.
Oscar’ların sıkı takibini bir editör olarak üzerime görev bilip adaylığı bulunan birçok sineması izledim. Buna ek olarak, içinde bulunduğum durumları hatırlatacak sinemaları de gözden kaçırmadım (burada natürel ki romantik güldürülerden bahsediyorum). Oscar’ları geride bırakmamızdan sonra sinema listesi konusunda da kendimi özgür bıraktım. Bu aya yalnızca bir adet 2026 Oscar’larında konuşulan sinema ekledim ki bence seremoni bittiği için artık sayılmaz.
Konuyu çok uzatmayacağım.
Şimdi hazırsanız başlıyoruz:
The Worst Person In The World
“Sentimental Value”nun “En Yeterli Milletlerarası Film” kategorisinde ödül kazanması beni hiç şaşırtmadı. Zati halihazırda izlediğim ve epey beğendiğim bir sinemaydı. Lakin burada benim adayımın -kazanamayacağını bilsem de- “Sirāt” olduğunu söylemeden geçemeyeceğim. Trier’e selam olsun diyerek, izleyip sevdiğim “The Worst Person In The World”ü bir kere daha izlemek için hakikat bir vakit üzere. Ayrıyeten, duru oyunculuğunun yanında son vakitlerde şahit olduğum en yeterli kırmızı halı görünümlerine de imza atan Renate Reinsve’yi izlemek için her an gerçek hissettiriyor.
Editör Notu: Joachim Trier, seni nitekim seviyorum!
Sinners
98. Akademi Ödülleri’nde, “One Battle After Another”ın dominasyonuna şahitlik ettik. Lakin şaşırtan olan şey “Sinners”ın 16 adaylıkla, “Titanic”in rekorunu kırmasıydı. Oscar’lardan bir evvelki gece tüm şahsî sabotajlarıma karşın kendimi “One Battle After Another”ı izlerken bulsam da “Sinners” şubat ayında radarımda değildi. Sanıyorum ki tüm bu süreç geçtikten sonra sinemaya objektif bakabilmek ismine mart epeyce uygun bir ay.
The Mastermind
Josh O’Connor’ı oynadığı her role hakikaten çok yakıştırıyorum. Kelly Reichardt yöneticiliğinde sanat yapıtları, O’Connor ile cürüm ve tansiyon tipinde kurgulanan bir proje için sanıyorum ki çok bir şey söylemeye gerek yok. Mart ayı bitmeden bir cuma akşamımı bu atmosferde geçirmek için şimdiden heyecanlıyım.
Zendaya ve Robert Pattinson’ın “Drama”sına, “And Emily” cümlesini tek bir ses tonuyla okumamızı sağlayan “The Devil Wears Prada 2″ye gün saydığımız vakitlerde sinemalar hayata olan merakımı artıran tahminen de sayılı şeylerden biri.
