Yazdan kalma rehavetin ve çok sevdiğimiz tembellik hissinin tarz dünyasına izdüşümü olarak yorumlayabileceğimiz “lazy luxury”, son devirde ismini sıkça duyduğumuz “quiet luxury”den daha mizahi, daha rahat ve daha hesapsız bir giysi biçimini öne çıkarırken, hiçbir şey yapmama sanatını özgür bir lükse dönüştürüyor.