Fotoğraflar: Launchmetrics Spotlight
Boty’nin görsel dünyası; Marilyn Monroe imajları, iç giysi estetiği, denim, western ayrıntılar ve gece kıyafetleriyle katmanlı bir biçimde koleksiyona yayılıyor. Sui’nin pratiğinde sıkça görülen bu çoklu referans yapısı burada daha sistemli bir kurguya dönüşüyor.
Koleksiyon, Boty’nin fotoğraflarından türetilen renk kıssaları üzerinden kısımlara ayrılıyor. Ağır çikolata tonları ve deri renkleri, canlı jade yeşili ve Sui’nin imzası haline gelmiş lavanta alt tonları silüetleri yönlendiren ana paleti oluşturuyor. Bu renk kurgusu, kesimler ortasındaki geçişi belirginleştirirken koleksiyonun görsel ritmini de tanımlıyor.
Sui farklı estetik lisanları bir ortaya getirme konusundaki yaklaşımını bu dönem da sürdürüyor. Dantel ayrıntılı kadife ceketler yırtık denim kesimlerle eşleşirken, işlemeli file elbiseler püskül ayrıntılı trikolarla yan yana geliyor. Western referanslı modüller ise çiçek motifleri ve rozetlerle daha yumuşak bir karakter kazanıyor. Bu aykırılıklar, koleksiyonun temel yapısını oluşturan tansiyon alanları yaratıyor.
Koleksiyonun daha şahsî katmanı, tasarımcının kendi geçmişiyle kurduğu ilişkilerde görünür hale geliyor. Sanatçı Ellen Berkenblit ile geliştirilen danteller, Sui’nin SoHo’daki kült iç giysi mağazası Le Corset periyoduna uzanan bir referansı yine gündeme taşıyor. Bu yaklaşım, koleksiyonun sadece dış referanslarla değil, tasarımcının kendi moda hafızasıyla da kurulduğunu gösteriyor.
Sezon tıpkı vakitte markanın üretim lisanı açısından da bir dönüşüme işaret ediyor. Perakende tarafında elbiselerin yanı sıra farklı kesimlerin daha fazla yer bulması koleksiyonun genel yapısına da yansımış durumda. Etekler, ceketler, trikolar ve katmanlı kesimler koleksiyonun ana elbiseleri kadar belirleyici bir rol üstleniyor.
