Yazı: Dilara Yanka
Helen Folasade Adu —çoğumuzun tanıdığı ismiyle Sade— her şeyden evvel komplike bir varoluş. Müzik, moda, duruş, zarafet… Hepsi birebir düzlemde, istikrarlı bir dinginlikle akıyor. 1959’da Nijerya’da doğup çocuk yaşta Londra’ya taşınan Sade, St. Martin’s School of Art’ta moda tasarımı ve illüstrasyon okudu. Bir devir iç mimar olmayı da düşlemiş. Mezuniyetinin akabinde model ve stilist olarak çalışan Sade, sahnesine de taşıdığı o kusursuz sade imajın temellerini bu sıralarda atıyor.
Getty Images
1980’lerin yüksek omuzlu, neon renkli, gösterişli moda dünyasında Sade, tam bilakis yalınlığı seçti. Adeta periyodun “anti-trend” figürüydü. Beyaz gömlekler, yüksek bel pantolonlar, blazer ceketler ve sıkı topuz saçlarıyla çağdaş bir minimalizmi temsil ederken kırmızı ruju ve halka küpeleriyle zarafetinden hiç ödün vermedi. Bu istikrar —maskülen-feminen çizginin tam ortasında duran, “güçlü ancak zarif” kadın— onun sahne kimliğinin özü.
Getty Images
Sade’nin tarzı yalnızca estetik bir tercih değil köklerini de dışa vuran bir anlayış. Nijeryalı oluşu, takılarında ve saç modellerinde açıkça hissediliyor. Büyük halka küpeler, örgülü topuzlar, Afrika estetiğiyle Batı minimalizmini harmanlayan bir ahenk yaratıyor. Böylelikle Sade sahnede bir ikon olmanın ötesinde, kültürel kimliğini kendine has bir estetiğe dönüştüren bir kıssa anlatıcısına da dönüştü.
Onu vakitsiz yapan tam olarak bu: trendlerden bağımsız, içten gelen bir sadelik. 1984’te giydiği beyaz gömlek, jean ve halka küpe kombinini bugün rastgele bir moda haftasında görmek mümkün. Zira o, trendi değil zamansızlık argümanını tarzına taşıdı. Birebir yaklaşımı müzik görüntülerinde da görmek mümkün —yalın ve hayli derin bir görsellik— bilhassa de “No Ordinary Love” klibinde. O gelinlik sahnesi, periyodun moda sahnesine neredeyse öncülük eder nitelikte.
Getty Images
Elbette moda dünyası bu türlü bir figürü anında fark etti. ELLE Fransa, Temmuz 1986 sayısında onu kapağına taşıdı. Yıllar sonra Demna Gvasalia, gerçekleştirdiği son Balenciaga defilesinde “No Ordinary Love” çalarken Sade’yi “hayatının soundtrack”i olarak tanımladı. “Bu jesti kendime, Balenciaga’ya ve son on yıla borçlu hissettim” demesi boşuna değil. Sade’nin müziği ve tarzı kendiyle barışmakla, sadeleşmekle ilgili.
Getty Images
Bugün hâlâ moda ve müzikteki pek çok isim onun izlerini taşıyor. Zira Sade sırf bir ses değil, vakitsiz bir duruşun, sade lakin sarsıcı bir kimliğin ta kendisi.
