Paris Moda Haftası’nda Rick Owens, İlkbahar/Yaz 2026 koleksiyonuyla iç giysi estetiğine kendi karanlık vizyonunu kattı. Transparan kumaşlar, mimari dikişler ve metal omuzlardan süzülen şifon pelerinlerle oluşturulan siluetler, dönemin “lingerie dressing” trendine güçlü ve özgün bir yorum getirdi.
Gözalıcı platform topuklar, keskin omuzlar, düşük belirli elbiseler ve hafif fakat yapılandırılmış ceketler… Owens bu koleksiyonda her zamanki dramatik lisanını daha narin bir tona taşımıştı. Gösteri boyunca kullanılan tozlu tonlar ve şeffaf katmanlar koleksiyonun yumuşak lakin güçlü karakterini vurguluyordu.
Gösteri Palais de Tokyo’nun endüstriyel atmosferinde, modellerin diz hizasındaki suya inerek yürüdüğü etkileyici bir finalle sona erdi. Gözlerinde büsbütün siyah lensler, ayaklarında pleksi platformlar olan modeller, izleyicinin karşısına adeta öbür bir kainattan çıkmış üzere geldi. Art planda Grace Slick’in “Don’t you want somebody to love?” müziği yankılanırken Owens’ın dünyasında hem karanlık hem de içten bir anlatı kuruluyordu.
Koleksiyonda kullanılan ender baskılardan biri, Owens’ın babasının yıllar evvel hazırladığı şahsî yıldız haritasına dayanıyordu. Bu ayrıntı, tasarımcının içsel kozmosuna dair samimi bir ipucu sunarken koleksiyona mitolojik bir katman da ekledi.
Rick Owens bu dönem “güzel fakat dayanıklı” bir dünya kuruyor. Kıyafetlerdeki zarafet içten bir güç hissiyle dengeleniyor, estetik kadar dirayet de bu koleksiyonun temel kodları ortasında yer alıyor.
