2026’da meskende ağırlama kültürü “yavaş anlara” ve samimiyete evriliyor. Kusursuzluk yerini karaktere, gösteriş ise yerini samimiyete bırakıyor. Lüks, artık yüksek sesle konuşan ayrıntılarda değil sessiz, kaliteli ve öyküsü olan dokularda hayat buluyor. Dijital dünyanın süratle tükettiği estetik algısı, konutlarımızda “yavaşlama” gereksinimiyle çarpışırken sofra, yalnızca yemek yenen bir alan olmaktan çıkıp şahsî bir kürasyon alanına evriliyor. Bu dönüşümün merkezindeki isimlerden biri olan reklamcı ve On The Table kurucusu Gökçe Kurtoğlu Sunal, bir markayı konumlandırmakla bir sofrayı kurmak ortasındaki o ince, stratejik bağı en yalın haliyle çözümlüyor.
Bodrum’un ışığını keten dokulara yansıtan, “sezonsuzluk” mottosuyla süratli tüketime meydan okuyan Sunal ile 2026’nın yükselen sofra trendlerini, yeni kuşak ağırlama sanatını ve gastronomideki tecrübe dizaynını konuştuk.
On The Table kurucusu Gökçe Kurtoğlu Sunal
On The Table’ı kurarken sofrayı sırf yemek yenilen bir alan değil, bir ömür sahnesi olarak ele alma fikri nasıl doğdu? İrtibat ve marka tecrübenizi estetik odaklı bir hayat tarzı markasına dönüştürme sürecinizi anlatır mısınız?
Reklamcılık dünyasında bir yandan markaların bağlantı gereksinimlerini çözerken bir yandan da onların beşerlerle kurduğu bağı inşa ediyorsunuz. On The Table’ı kurarken aklımdan geçen şey “bir masa dokuması markasından fazlası olmak”tı. Bu eserler sırf sofranın bir ögesi olmamalıydı; marka kendi ömür tarzı çizgisini oluşturmalıydı.
Ne şanslıyım ki Bodrum’un ruhu tam da bu alana hizmet eden bir marka kurmamı sağladı. Bağlantı dünyasındaki kıssa anlatımı pratiğimi bu kere dokular, renkler ve sofralar üzerinden kurmaya başladım. Böylelikle On The Table, estetik bir marka olmanın ötesine geçerek yaşanan anlara eşlik eden bir hayat tarzı anlatısına dönüştü.
Bir markayı pozisyonlandırmak ile bir sofrayı kurmak ortasındaki görünmez benzerlikleri sizin perspektifinizden dinleyebilir miyiz?
Aslında bir marka pozisyonlandırmak ile bir sofra kurmak ortasında güçlü bir paralellik var: Her ikisi de bir paylaşım platformu yaratma sanatı. Marka irtibatında amaç kitleye seslenebileceğiniz bir lisan ve alan kuruyorsunuz; bir sofrada ise konuklarınıza seslenen fizikî bir platform yaratıyorsunuz.
Bir sofrada seçilen tabak, kumaşın dokusu, renklerin dengesi… Hepsi bir ortaya gelerek bir atmosfer oluşturuyor. Tıpkı bir markanın tonu, görsel lisanı ve bildirileri üzere. Her iki durumda da gaye, karşı tarafta kalıcı bir his bırakmak.
“
“Moda dünyasında da olduğu üzere gösterişli lakin ruhsuz kurgular yerine daha samimi lakin düşünülmüş sofralar öne çıkıyor.”
Bodrum’un yalın zarafeti ve Ege’nin doğal estetiği koleksiyonlara nasıl yansıyor? Gereç, doku ve renk seçimlerinde doğal ögeleri çağdaş bir tasarım lisanıyla buluştururken hangi kriterleri önceliklendiriyorsunuz?
Bodrum’un yalınlığı, On The Table için en büyük ilham kaynağı. Ege’nin ışığı, dokusu ve renk paleti koleksiyonlara direkt yansıyor. Materyal seçiminde farklılık ve zamansızlık temel kriterler. Keten ve pamuk üzere nefes alan, vakitle hoşlaşan kumaşları tercih ediyoruz. Bunun yanında, masa dokumasında alışılmışın dışında, personelliği daha güç kumaşlarla çalışmayı bilhassa seviyoruz. Renklerde tabiattan gelen tonlar (kırık beyazlar, toprak tonları, soluk maviler…) ön planda. Lakin bu doğallığı çağdaş bir çizgiyle buluşturmak da kıymetli; fazla rustik ya da fazla steril olmayan, istikrarlı bir estetik hedefliyoruz.
Çok yakında lanse edeceğimiz yeni nakış koleksiyonumuzda da Ege’nin görsel öğelerini sofralara taşımayı hedefliyoruz.
2026’da meskende ağırlama, klasik bir davetin ötesine geçerek kürasyon odaklı bir tecrübeye dönüşüyor. Yeni dönemde öne çıkan sofra trendlerinde “sofistike sadelik” nasıl tanımlanıyor? Gösterişten uzak fakat tesiri güçlü masalar mı yükselişte?
Kesinlikle. Pandemiyle başlayan “evde buluşalım” yaklaşımı, ekonomik konjonktürle birlikte artık daha kalıcı bir davranışa dönüştü. Bu doğrultuda, moda dünyasında da olduğu üzere, gösterişli lakin ruhsuz kurgular yerine daha samimi lakin düşünülmüş sofralar öne çıkıyor. “Sofistike sadelik” tam olarak burada devreye giriyor. Bu yaklaşımda az lakin yanlışsız modüller kullanılıyor. Fazlalık yok ancak her ayrıntının bir manası var. Tek bir güçlü dokuma, sade bir seramik ve doğal bir çiçek aranjmanı… Ayrıyeten el üretimi eserler hiç olmadığı kadar yükselişte. Kusurlu seramikler, doğal ahşaplar, el dikimi tekstiller… Sofralarda artık karakter aranıyor.
2026’da sofra trendleri ve meskende ağırlama kültüründe öne çıkmasını beklediğiniz temel noktalar neler?
2026’da meskende ağırlama kültüründe daha ferdî, daha tecrübe odaklı ve daha yavaş anlara hakikat bir dönüş var. Katmanlı ancak sade sofralar, doğal ve sürdürülebilir gereçler öne çıkıyor. Kusursuzluk algısı ise yerini samimiyete bırakıyor. Hafif asimetriler, elde yapılmış hissi, küçük kusurlar… Bunlar artık kusur değil, karakter.
On The Table’ın dönemden bağımsız, uzun ömürlü, katmanlanabilir eser yaklaşımı, kullanıcıların sofrayla kurduğu tecrübesi nasıl etkiliyor?
Bizim için eserler tek başına değil, birlikte mana kazanıyor. Katmanlanabilirlik bu yüzden kıymetli; kullanıcıya kendi öyküsünü kurma alanı tanıyor. Sezonsuzluk ise özgürlük demek. Bir eserin muhakkak bir periyoda ilişkin olmaması, onu farklı vakitlerde ve kombinasyonlarla tekrar kullanabilmeyi sağlıyor. Kumaş kalitesi ve modellerin sadeliği sayesinde birbirleriyle kolay eşleşebilen, yaz-kış kullanılabilen ve yıllarca kıymetini koruyan eserler üretmeyi hedefliyoruz.
Zamansız tasarım anlayışınız tıpkı vakitte sürdürülebilir bir tarz yaklaşımı sunuyor. Süratli tüketim çağında bir sofranın vakitsiz kalabilmesi için eserleriniz hangi kriterlerden geçiyor?
Zamansızlık bizim için sadece estetik bir tercih değil, tıpkı vakitte bir sorumluluk.
Trend odaklı değil, kumaş ve karakter odaklı dizaynlar yapıyoruz. Yüksek kaliteli, güçlü gereçler kullanıyoruz. Renk paletimizi ise farklı tarzlarla uyumlanabilecek, mevsimler ortası geçiş yapabilecek biçimde kurguluyoruz.
“
“2026’da meskende ağırlama kültüründe daha ferdî, daha tecrübe odaklı ve daha yavaş anlara gerçek bir dönüş var. Katmanlı fakat sade sofralar, doğal ve sürdürülebilir gereçler öne çıkıyor.”
Michelin Rehberi’nin Türkiye seçkisiyle birlikte gastronomide “deneyim tasarımı” daha da değer kazandı. Bir restoranın ruhunu dokuma aracılığıyla yansıtmak nasıl bir süreç?
Restoranlar artık yalnızca yemek değil, bütünsel bir tecrübe sunuyor. Konuk, masaya oturduğu anda birinci temasını dokumayla kuruyor. Bir manada güzel bir restoranın “hoş geldin”i dokumacılık eserleri diyebiliriz.
Bir proje sürecinde evvel yerin ruhunu anlamaya çalışıyoruz: temposu, ışığı, mutfağı, amaç kitlesi… Akabinde dokumacılığı bu kıssaya entegre ediyoruz. Birçok vakit alışılmışın dışında kumaşlar tercih ederek, yerin imzasını dokumacılık üzerinden görünür kılmayı amaçlıyoruz. Dokumacılık bir fon değil, tecrübesi tamamlayan güçlü bir katman.
Yaz akşamları, uzun sohbetler ve itinayla kurulan sofralar… Sizce bir sofrayı unutulmaz kılan ayrıntılar neler?
Sofrayı birinci gördüğünüz anda “bu akşam hoş geçecek” hissini vermesi çok değerli. Bu his, baştan tüm tecrübenin tonunu belirliyor. Lakin asıl unutulmaz kılan şey, o masanın gücü.
,
El personelliği On The Table’ın temel bedellerinden biri. Bu yaklaşımın estetik ve sürdürülebilirlik açısından manası nedir?
El personelliği her esere küçük farklılıklar ve bir ruh katıyor. Bu da her parçayı eşsiz kılıyor.
Sürdürülebilirlik açısından ise daha yavaş üretim ve daha şuurlu tüketim manasına geliyor. Seri üretimin anonimliği yerine emeği hissedilen bir yaklaşımı tercih ediyoruz. Bu, her eserin size özel olduğunu bilmek demek. Üretim ölçeğimiz değişse bile odağımız her vakit insan emeği olacak, büsbütün fabrikasyon bir üretim anlayışına geçmeyeceğiz.
“Inspirations On the Table” içeriklerinde hem eser hem ömür tarzı kıssası anlatıyorsunuz. Bu tecrübesi oluştururken öncelikleriniz neler?
On The Table’ı yalnızca bir dokuma markası değil, bir platform olarak konumlama gayesiyle bu seri ortaya çıktı. İlham aldıklarımı ve dünyada gördüğüm âlâ örnekleri paylaşmayı seviyorum. Bu örnekler bazen direkt rakiplerim de olabiliyor; bu benim için sorun değil. Zira birlikte üretmenin gücüne inanıyorum. İlham almak ve ilham vermek, rekabetten bağımsız, paylaşım odaklı bir his.
