Yazı: Muhammet Bozkurt
Fotoğraflar: Launchmetrics Spotlight, Getty Images Türkiye
ELLE Türkiye Kasım sayısından alınmıştır.
Altuzarra
Minimalist bir tarza sahip olsanız bile, “maksimum”dan kaçış yok. Çünkü modaevleri artık minimalizmin içinde bile maksimalizmi arıyor. Büyük yakalar ve desenler, argümanlı aksesuarlar, maksi uzunluk ve transparanlık, hatta haller bile büyük; bu dönem her şeyin maksimali sahnede.
Yazın “her şeyin minisi”ni konuşuyorken, bu kış ise “her şeyin maksimali”ni yaşıyoruz. Kumaşlar adeta dikişlerinden taşarken, çizmeler limitsiz bir özgüvenle yükseliyor. Koleksiyonlar renk ve desen cümbüşü içinde, modaevleri adeta trend üstüne trend yaratıyor. Charm’lar, eldivenler, desenler… Her ayrıntıda bir aşırılık hakim. Pekala, bu kadar çok olanın içinde kendi minimalist olma halini korumak artık ne kadar mümkün?
Simone Rocha / Alaïa / Jil Sander
Bir kelam vardı: “İnsan, ömrü boyunca ne kadar kitap okuyabilir?” Karşılığı belirli, hepsini değil. O halde sıkıntı, seçimler yapmakta. İşte minimalistler için maksimalizm tam da burada başlıyor. Pek çok trende bile hayır diyebilen minimalist bir tarza sahip olsanız dahi, kendi maksimalizminizi yaratmanın tam vakti. Çünkü modaevleri bize pek de öbür bir seçenek bırakmıyor üzere görünüyor.
Iceberg
Desenlerde Midimalizm
Sonbahar/kış 2025 koleksiyonlarında desenlerin güçlü dönüşünden kelam etmiştik lakin böylesine bir dönüşü kim varsayım edebilirdi? Artık her köşe başında bir desen var. Görünümler baştan ayağa bir çiçek buketi üzere; kareler, çizgiler ve tabiattan ilham alan formlar birbiriyle yarışıyor. Zebra deseni siyah üzerine beyaz mıydı, yoksa tam karşıtı mi? Artık kıymeti yok, zira desenler her yerde. Üstelik yalnızca siyah-beyaz da değiller. Artık “bu renk bununla olmaz” üzere keskin kurallar da yok. Moda sanayisi “denenmemişi dene” motto’suyla kartları tekrar dağıtıyor. Limit mi? Artık yalnızca sensin.
Bae / Balmain
Aksesuarlarda Midimalizm
Artık zarafet, sessiz bir sadelikten değil, gösterişli bir hamasetten doğuyor. Kravatlar uzuyor, yakalar büyüyor, zincirler katman katman artıyor. Yüzükler parmakları sarıyor, küpeler omuz hizasında salınıyor, kolyeler neredeyse gövdeye dönüşüyor. Aksesuarlar artık bir tamamlayıcı değil; başlı başına bir karakter. Minimalist bir halla bile fazla olabilmek, işte asıl sıkıntı burada. Bir beyaz gömlek yaka ayrıntısında bile heykelsi bir jest taşıyabilir, sade bir elbise dev bir küpeyle manifestoya dönüşebilir. Az lakin savlı. Sadelik artık sadece boşlukla değil, ölçülü bir taşkınlıkla tanımlanıyor.
Carolina Herrera / Sportmax
Hacimlerde Midimalizm
Bir vakitler asi ruhlu müzik sahnesine ilişkin olan oversize formlar, bugün modanın vazgeçilmezlerinden biri. Demna’nın Balenciaga’sı ile ölçüsüzlüğü, Duran Lantink’in koleksiyonlarında ise desenle birleşmiş hacimleri gördük. Bu büyüme hali, modada organik biçimde genişlemeye devam ediyor. Pekala bu, bir noktada “fazlasıyla şişen” bir balon mu, yoksa “sınırlarını zorlamazsan bilemezsin” anlayışıyla evrilip duracak mı? Bunu bize yalnızca vakit gösterecek.
N°21 / Duran Lantink
Ama tahminen de modanın en hoş yanı tam da bu. Bir şeyler daima oluyor. Ve olmaya devam edecek. Tüm bu büyüme hali güya Hüseyin Çağlayan’ın bir vakitler mobilya formuna dönüşen elbiselerini anımsatıyor, bedenle yerin, moda ile nesnenin birbirine karıştığı o hudutta, minimalist bir fikrin içinde gizlenen maksimalist bir hayal üzere.
Issey Miyake / Weider Silveir
Dekorasyonda Midimalizm
Minimalizmde her mobilya ya bir kıssa ya da bir fonksiyon taşır. Hiçbir nesne sadece göze beğenilen göründüğü için orada değildir. Vakitsiz çekicilik, abartısız zarafet ve kaliteli materyal, konforlu lakin karakterli bir alan hissiyle buluşur. Tıpkı Çağlayan’ın mobilya dizaynlarında olduğu üzere. Fonksiyon estetiğe, sadelik sanata dönüşür.
